رمضان هنگام شعارهای خداست

رمضان وقت شعائر است

شعائر جمع " شعیره " و به معنای علامت و نشانه است .خدای سبحان در  قرآن کریم تعظیم شعائر الهی را از نشانه ها و علامات  پرهیزگاری و تقوا در مومنین میداند. "و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب" هر کس نشانه های خدا را بزرگ شمارد پس این رفتارش نشانه تقوا و پرهیز گاری اوست. در توضیح تقوا نیز گفته اند: تقوا از ماده «وقایه» به معنی حفظ کردن چیزی در برابر آفات است و به عبارت بهتر تقوا در انسان همچون دژ و حصار محکمی است که آفات فرو افتادن در منجلاب تباهی و پلیدی را از انسان دور نگاه میدارد و انسان را در لباس اهل ایمان به دیگران معرفی می نماید.و اما  مقصود از این شعائر الله و یا نشانه های خدا چیست؟بی شک منظور شارع مقدس از توصیه به بزرگداشت این نشانه ها،نشانه و علامت  وجود خدا نیست زیرا همه ی عالم نشانه ی وجود اوست و انسان در هرچه بنگرد قلم صنع خداوند در آن به وضوح قابل لمس و رویت است. بلکه مقصود نمادها و نشانه های دین اوست.یعنی هر چیزی که انسان با دیدنش حالتی معنوی و فرا مادی به خود گیرد و همین امر موجب تذکری برای او گردد.تذکری که با بازگشت انسان به ارزشها و اندیشه های والا موجبات رهایی او از چنگال نیستی و بدی و کجی را فراهم می کند.در فقه اسلام موارد زیادی از جمله مصادیق شعائر الله در دین هستند که از جمله آن ها می توان به صفا و مروه، بیت الله الحرام، زیارت مشاهد شریف اولیاء خداوند و شتران قربانی در حج اشاره کرد.نکته حائز اهمیت آن است که در بحث تعیین مصادیق  شعائر ما نیاز به تعیین این مصادیق نداریم چرا که کلیات آن در فقه مشخص است و ما تنها به تطبیق مصادیق جدید با عنوان کلی شعائر در فقه نیازمندیم. از این رو گفته شده هر چه انسان را به یاد خدا اندازد به شرط آن که داخل در دین باشد از شعائر است. با این وجود مواردی همچون سرکشی از خانواده های شهدا، پوشش چادر در بانوان، زیارت امازادگان و... همگی بر مصادیق شعائر تطبیق داده شده و در زمره شعائر الله قرار می گیرند. رمضان ماه اندیشه های پاک و تجلی خلوص مومنین در نیل به سوی نشانه های خدای سبحان و متعال است. در این ماه مسلمانان تمرین خدا دوستی می نمایند و از زنجیر و گرداب نفس سر کش به سوی مقام معنوی و روحانی سالک گام بر می دارند.شاید فرارسیدن ماه مبارک رمضان بهترین فرصت توجه بیشتر به نشانه ها و نمادهای دین خداوند را برای ما پدید آورد. از همین رو در آخرین روزهای ماه عزیز شعبان المعظم مردم بر اساس وظیفه ای عرفی به غبار روبی مساجد، امامزادگان و اماکن متبرک می شتابند. آیین زیبایی که عشق و علاقه به خانه خداوند را با طهارت و پاکی فی الذات اسلام عجین نموده و نمونه کاملی از عشق و طهارت و ایمان را به تجلی می کشاند.ماه مبارک رمضان بهترین فرصت است تا ارتباط خود را با  نشانه های دین خدا بیشتر کنیم و به فرزندانمان تکریم و بزرگداشت شعائر دین را آموزش دهیم.شعائری که طبق فرمایش قرآن نشانه اهل تقواست و تکریم کنندگانش به لباس پرهیز گاران مزین می گردند.چه خوب است در این ماه پدران به دختران جوانشان بگویند که حجاب آنان را زیباتر میسازد و به پسران خود می گویند چه با پوشش حیا آسمانی و دل نشین می شوند.کاش در این شبهای زیبا و پر راز خانواده ها به جای ساعت ها اتلاف فرصت خود سازی خویش بیش از پیش به تعالی خویش فکر نمایند و به ساماندهی آن بپردازند.شعائر اسلامی در دین همچون ماه رمضان،بهانه های خداست تا دری بگشاید به بخشش خلق و بابی است به سوی نور و حکمت و تعالی بیاییم.در رمضان امسال ماه هم  به نشانه های دین خدا شبیه شویم.شباهتی که بوی خدا می دهد.

به قلم شفیع شعله کار