مفقود با اثر

یـک مـرد خـاکـریزی
از لابـلای سنـگـر
یک شاخه گل در آورد
.
با شاخـه ی قـشنگش
چون قطره های باران
آهسته گریـه میکرد

□□□

آه ای خـدای زیـبـا
این شـاخه ی گـل من
بی اسم و بی پلاک است
.
این شاخه هفت سال است
سرگـرم گـفـتـگـو بـا
شن ریزه ها و خاک است

□□□

از آسـمـان یـکی گفت:
ای مـرد خـاکـریـزی
این روح آسمـان است
.
از لـحـظـه ی شـهـادت
تـا روز بـی نـهـایـت
با صاحب و الـزمان است
.
ایـن مـرد خـاکریـزی
با آه و اشک و لبخند
از مـاجـرا خـبـر شد
.
فـهـمید کـه شهیدش
مـانـنـد شـاخه ی گل
مـفـقـود بـا اثــر شد
.