مریم بذرافشان: حوزه محل بسیار خوبی برای به نمایش گذاشتن استعدادها و بروز خلاقیت هاست

مریم بذرافشان: حوزه محل بسیار خوبی برای به نمایش گذاشتن استعدادها و بروز خلاقیت هاست

مصاحبه خبرنگار حوزه هنری استان البرز با نویسنده اثر ماندگار "میر لشگر"

مریم بذرافشان در سال 1350 در کرج دیده به جهان گشود.

این بانوی هنرمند از سال87 به عرصه ادبیات داستانی وارد شد و در سال88 با حضور در کارگاههای داستان نویسی  حوزه هنری استان البرز به صورت حرفه ای قلم نگاشتن داستان را به دست گرفت.

از افتخارات ایشان  می توان به رتبه اول جشنواره افرا ، جایزه نفر اول راهیان نور و برگزیده جشنواره تسلیم اشاره کرد.همچنین نویسندگی کتابهای "روی خط بزرگ شدن"، "از نیویورک تا دارخوین"، "نقش سرخ سرو" و "میرلشکر" از عمده فعالیت های این بانوی داستان پرداز البرزی بوده است.

گفت و گوی زیر حاصل مصاحبه ی خبرنگار حوزه هنری استان البرز با ایشان می باشد.

باعرض سلام و خسته نباشید خدمت شما؛ برای ما بفرمائید کار داستان نویسی را از کی آغاز کردید؟

همانطور که خودتان می دانید هنر در کل امری ذاتی است که در نهاد اکثریت آدمها  وجود دارد و نمی توان انکارش نمود. من هم لاجرم مستثنی از این امر نبودم قبل از سال 87 کم و بیش می نوشتم اما قوت دار نبود. لیکن پس از ورودم به عرصه نویسندگی و شرکت در کارگاه های داستان نویسی بنیاد حفظ و نشر آثار دفاع مقدس استان البرز کمی به غنا نزدیک تر شد تا با ورود به کارگاه داستان نویسی حوزه هنری البرز در سال 88 به صورت حرفه ای وارد این عرصه شدم.

اولین اثر شما در چه سالی با چه عنوانی به چاپ رسید؟ 

 سال 88"روی خظ بزرگ شدن " اولین کار من بود که  بیان خاطرات یک رزمنده 15 ساله  بود و بعد ازآن "از نیویورک تا دارخوین" و پس از آن "میر لشکر" و "نقش سرخ سرو"

با وجود کارگاه های مختلف چرا به سراغ حوزه هنری آمدید؟

در مورد حوزه هنری باید بگویم، حوزه هنری خانه ی امنی برای اهالی هنر بشمار می رفت و هنرمند می توانست با فراغ بال و خیالی آسوده و بدون دغدغه هنر آموز شود و رشد نماید و همان جا بود که با اساتید این فن در حوزه هنری استان البرز  و همینطور انجمن نویسندگان "کاوک" آشنا  و ارتباط برقرار کردم.

و نظر امروز شما ؟

حوزه محل بسیار خوبی برای به نمایش گذاشتن استعدادها و بروز خلاقیت ها بدون محدودیت است. در حوزه همانطور که اشاره کردم اساتید اهل فن مشغول به آموزش هستند که هر کدام از آنها می تواند دریایی از علم  و هنر باشند.

خانم بذر افشان کمی  از ویژگی کار و نوشتار در خصوص شهدا بگویید.

معمولا در این گونه نوشتارها که نوعی معنویت در محتوا  وجود دارد خودم را غرق در آن می دانم که  نزدیکی  غیر قابل وصفی با شخصیت اصلی دارد. چرا که رزمندگان جدای از مردم نیستند گاه فامیل، همسایه، دوست و مهم تر از آن هموطنان ما هستند و همین امر باعث می شود خودم را دور از آنان احساس نکنم و در آن لحظات احساس خوشایندی دارم که شاید در دیگر ثانیه های عمرم اتفاق نیافتد. هرچند نمی دانم ادای دین می کنم یا خیر!

 

کار جدیدی با موضوع شهدا دارید؟

بله زندگینامه "شهید جعفر محمدی" است که  حوزه هنری البرز به من پیشنهاد داده و می شود گفت دنباله مجموعه افلاکیان البرز است.

اما کلام آخر:

واقعا شهدا زیباترین و بی ریاترین خالق آثار هستند که هر چه قدر هم ما برایشان قلم زنی نماییم هیچوقت نمی توانیم ادای دین نماییم و امید که توفیق بهترین کارها را  برای آنان داشته باشم. برای اهالی حوزه هنری نیز آرزوی پایداری و پایندگی دارم که همیشه ما را حمایت و یاری می کنند.