دوباره از لب دیوار من بهار گذشت

سعید بیابانکی شاعر شناخته شده کشورمان متولد 1347 در اصفهان است، او تحصیلات خود را در رشته ی مهندسی کامپیوتر در دانشگاه اصفهان گذرانده است. وی از سال 1364 به صورت جدی به شعر پرداخته و هم اکنون در دفتر شعر حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی مشغول به کار است. وی با نشریاتی از جمله جام جم، همشهری و فصل نامه ی شعر حوزه ی هنری همکاری دارد. مجموعه های شعر «رد پایی بر برف» (سال 69 انتشارات سوره مهر وابسته به حوزه ی هنری)، «نیمی از خورشید» (سال 76 انتشارات همسایه قم) و «نه تورنجی نه اناری» (سال 82 انتشارات نقش مانا اصفهان) از جمله آثار اوست. این شاعر در زمینه ی شعر کودک نیز پنج کتاب دارد. مجموعه «آوازهای گم شده» و همچنین گزیده ی کوچک فانتزی از مولانا به نام «یک قطره دریا» از دیگر کارهای او در زمینه ادبیات است.
بیابانکی اولین معلم خود را سرایدار دوران مدرسه اش می داند که شاعر بوده و استعدادش را در زمینه شعر تشخیص داده و به او در این عرصه کمک کرده است. شاعرانی مانند سیمین بهبهانی، فروغ فرخزاد، حسین منزوی، محمد علی بهمنی، قیصر امین پور و سهراب سپهری در شعر او تأثیرگذار بوده اند. بیابانکی بیشتر شعر کلاسیک بالاخص غزل، رباعی و... سروده و کمتر به شعر سپید پرداخته است، ترانه های او نیز اجرا و پخش شده است و تسلط خوبی هم در شعر طنز دارد. او خود را فردی پرانرژی، شاد و شاعری حاضرجواب می داند.
اینک یک غزل بهاری از سعید بیابانکی در آستانه بهار 1391:

دوباره از لب دیوار من بهار گذشت
بهار خسته و دلخون و داغدار گذشت

اگرچه سوت کشید از هزار فرسنگی
دوباره آمد و خالی ترین قطار گذشت

قطار عمر چه سنگین از این پل غفلت
تو خواب بودی و روزی هزار بار گذشت

چه تلخ بر همه ی تاق ها و تاقچه ها
چه بد بر آینه های پراز غبار گذشت

من و بنفشه در این فصل سرد هم دردیم
که عمر کوته او هم در انتظار گذشت

اثر نماند ز تقویم کهنه ی پیرار
سبوی پیر شکست و خمار پار گذشت

گناه من لب آلوده بود و چون انگور
تمام زندگی ام بر فراز دار گذشت

...و از مقابل چشمان باز سربازان
بهار آمد و از سیم خاردار گذشت