بهترین راه جذب مخاطبان و تبلیغ معارف الهی

اولین قدم در هنرمند شدن این است که انسانِ هنرمند، خود را بشناسد تا بعد بتواند خوابیده ها و افراد ساکن را بیدار و پویا کند. هنرمند باید خود را بشناسد که موجودی ابدی است، چرا که دین می گوید شما تنها یک دشمن دارید و آن مرگ است که در مصاف با آن پیروز هستید و شما مرگ را می میرانید نه اینکه بمیرید.
بهترین هنر آن است که هنرمند ابتدا خود را بشناسد چرا که اگر خود را نشناسد هنری نخواهد داشت،  هنر باید بوی ابدیت بدهد و نشان دهد که انسان ثابت است و نه ساکن! اگر چنین ایمانی در هنرمند بود فکر ابدی و خروجی ابدی نیز خواهد داشت.
دو غده در تفکر غرب وجود دارد؛ یکی انکار معاد و دیگری انکار تجرد روح، غرب انسان را موجودی می داند که با مرگ تمام می شود و می پوسد و معتقد است غیر از این آسمان و زمین خبری نیست و لذا تمام تولیدات غرب از جمله هنر و سینمای آن معطوف به این دو منظر است. ریشه تمام مشکلات در تفکر غرب این است که دنیا را همین چند روز می بیند و نمی فهمد اعمال انسان همواره همراه اوست و نتایج و آثار آنها به خود او برخواهد گشت. هنر غرب بالاتر از خیال را نمی شناسد و تنها بین حس و خیال حرکت می کند در حالی که هنر دینی از خیال به وحی می رسد و رهاورد ملکوت را در می یابد.