ادبیات ایران و آیین شبیه‌خوانی

کتاب ادبیات ایران و آیین شبیه‌خوانی، اثر محمدحسین ناصربخت، کتابی خواندنی در معرفی نمایش‌های مذهبی ایرانی، شبیه‌خوانی و تعزیه و تاثیر و تاثر متقابل آن‌ها و ادبیات بر یکدیگر است.

نمایش و ادبیات رابطه‌ی تنگاتنگی با یکدیگر دارند. یکی از بارزترین وجوه این ارتباط در کلماتی است که در ادبیات خاص یک نمایش به کار برده می‌شود. در ایران نمایش‌های گوناگونی داریم. اما از میان آن‌ها می‌توانیم به معروف‌ترین‌ها یعنی شبیه‌خوانی و تعزیه اشاره کنیم. نمایشی که محور اصلی آن واقعه عاشورا و شهادت امام حسین (ع) است. مراسم شبیه‌خوانی یا تعزیه، از چنان قدرت و نفوذی برخوردار است که حتی پیروان سایر ادیان و مذاهب در ایران و بیگانگان را نیز تحت تأثیر قرار داده است؛ چنان که پیتر چلکووسکی، مستشرق امریکایی، آن را با عنوان «نمایش بومی پیشرو ایران» معرفی می‌کند. محمدحسین ناصربخت در کتاب ادبیات ایران و آیین شبیه‌خوانی، این دو آیین را معرفی و بررسی می‌کند. هر کدام از فصول کتاب ادبیات ایران و آیین شبیه‌خوانی، یه یکی از انواع تاثیرات ادبیات بر بر تعزیه پرداخته است و مثال‌های بسیاری نیز دارد.